GEORGES MASSIN: DE STER IN HET BLOED

Onder de leden van onze club voor wie de Ster in het bloed zit, staat Georges Massin zonder twijfel bovenaan de lijst!

Maar laten we teruggaan naar het begin: Georges werd geboren in 1948 in Petit-Rechain (bij Verviers) waar hij een gelukkige jeugd doorbracht met zijn vrienden uit de buurt. Hij studeerde in de afdeling “auto’s” van het Don Bosco Instituut van Seraing; daar leerde hij zijn vak voordat hij in 1967 aan zijn legerdienst begon. In 1968, op 20-jarige leeftijd, vond hij onmiddellijk werk bij IMA Luik als “half-arbeider” (wat we nu “leerling” zouden noemen). In 1971 trouwde hij met Chantal die hem een zoon schonk, Didier. Door zijn leergierigheid vond hij in juli 1970 een baan als mecanicien bij IMA Verviers, waar hij zijn hele loopbaan heeft doorgebracht en eindigde als werkplaatschef vooraleer in juni 2008 op 60-jarige leeftijd met pensioen te gaan.

Pensioen is in dit geval een groot woord, want sindsdien blijft Georges, mede door zijn passie voor de mechaniek van de Ster, actief in zijn kleine werkplaats in Theux. Aangezien hij gedurende zijn hele carrière aan de auto’s heeft gewerkt die nu oldtimers zijn, zoals de /8, W123, W124, W126, R129 en W140, en niet te vergeten de Pagode, 190SL, 300SL Vleugeldeur en natuurlijk de R107, heeft hij veel ervaring opgebouwd en technische documentatie over al deze modellen verzameld. Deze knowhow komt hem nu nog goed van pas bij het oplossen van pechgevallen of het herstellen en het renoveren van de voertuigen van vrienden en vrienden van vrienden. Reclame is niet nodig, mond-tot-mondreclame doet wonderen: door zijn bekwaamheid en ernst staat hij in de regio en zelfs daarbuiten bekend als “de tovenaar van Theux”. Zijn vroegere garage die gespecialiseerd is in totale motorrevisie, remmen, afstellingen, en het opzoeken van pechoorzaken, doet soms nog een beroep op zijn ervaring voor de oldtimers van sommige klanten.

Georges werkte ook veel samen met zijn vriend Arnold Bill (helaas overleden tijdens de Covid-pandemie); samen zijn ze zelfs rond 2010 naar Moskou gereisd om problemen op te lossen met de 300 Adenauer en de Pagode van een Belgische industrieel die in Rusland een netwerk aan het ontwikkelen was voor de verkoop van dakbedekkingen. Hij heeft prachtige herinneringen aan deze reis overgehouden: hij heeft er vrienden gemaakt en zijn kennis gedeeld met de Russische monteurs die onder de indruk waren van zijn inzicht in deze specifieke modellen. Net na het jaar 2000 hielp Georges, opnieuw met Arnold Bill, bij de restauratie van een zeldzame 170V uit 1936 die volledig ontmanteld was! Na onderzoek bevestigde Stuttgart dat het om een van de 6 auto’s ging die Adolf Hitler had besteld voor de Olympische Spelen van 1936 en dat hij was omgebouwd tot een cabrio! Deze auto was (toen) eigendom van een Belg uit de streek die eigenaar is van het Historisch Museum December 44 in La Gleize.

Georges is lid van onze Club sinds 1988. Hij werd “aangeworven” door een man die later een vriend werd, onze Erevoorzitter Roger Royen, die hij ontmoette in de buurt van Chaudfontaine tijdens een Clubrit. Georges aarzelde niet om in gesprek te gaan en werd direct lid. Op 28 mei 1989 was hij medeorganisator van zijn eerste rondrit die plaatsvond in Battice. En zo begon een lange lijst van gezamenlijke organisaties en deelnames aan BMBC ritten in België maar ook in Frankrijk en Luxemburg. Als lid van een andere regionale club (ça roule cô), zal hij ook naar Zwitserland en Oostenrijk trekken. Ook de Retromobile Club van Spa telt hem onder zijn leden. Bij BMBC geniet Georges vooral van de uitstappen, de discussies rond auto’s met zijn vrienden en de gezellige bijeenkomsten. Hij leest de Gazette volledig, maar aangezien hij niet van computers houdt, maakt hij weinig of geen gebruik van de BMBC-Gazette website. Hij vindt het ook spijtig dat er weinig Franstaligen tot de club behoren en dat hij de taal van Vondel niet machtig is.

En nu een beetje uitleg over de auto’s van Georges. Zijn eerste Mercedes oldtimer was een prachtige blauwe Heckflosse 230S gekocht in 1983 maar pas in 1987 geregistreerd omdat er wat werk aan was dat hij graag zelf deed. Jarenlang zagen we Georges in deze auto op onze rondritten, voordat hij hem verkocht aan Thierry Masson, die hem later verkocht aan een lid van de Luxemburgse club.

De tweede wagen is een cabrio: een R107 280 SL uit 1977, gekocht in 2002 van de eerste eigenaar, een klant van de garage waar hij werkte. Uiteraard werd deze auto volledig gedemonteerd en gerestaureerd, zowel qua carrosserie als qua mechaniek (nieuwe versnellingsbak) en volledig gespoten in zijn oorspronkelijke blauwgrijze kleur, omdat de vorige eigenaar hem na een aanrijding in lichtgrijs had laten overspuiten!

En tot slot, het hoogtepunt van zijn collectie, een prachtige zilvergrijze W111 coupé uit 1970 gekocht in 2012, waarvan het verhaal nogal grappig is. In juli 2011 wordt Georges gecontacteerd door de eigenares, die in Mouriès woont (Zuid-Frankrijk, in de buurt van Saint Rémy de Provence), om een expertise uit te voeren en haar een herverkoopwaarde voor de wagen te geven. De broer van Georges, Michel, heeft een huis in Cap d’Agde. Georges vertrekt dus naar de Provence om dit voertuig te zien. Het is liefde op het eerste gezicht! Meteen geeft hij aan interesse te hebben voor de wagen en doet hij een bod. De eigenares reageert niet. Hij verhoogt zijn bod, past het aan aan de quotering van het tijdschrift Rétroviseur en gaat terug naar huis. Uiteindelijk neemt de dame in augustus opnieuw contact met hem op om hem mee te delen dat zij instemt met …. zijn eerste bod, uit sympathie! Zonder aarzelen vertrekt hij zo snel mogelijk in een Vito met een laadbak, vergezeld van zijn collega Jean-François, die hem heeft vervangen als hoofd van de werkplaats van de Kalscheuer garage. Eenmaal terug in het land begint Georges aan de auto te werken, de motor en de cilinderkop te reviseren, hem te registreren en deel te nemen aan rondritten. Uit eerbied voor de oorsprong van de wagen, die in Parijs was geleverd, behoudt hij de Franse gele koplampen.

Georges en Chantal hebben veel gelukkige ervaringen met hun auto’s gehad en zullen dat blijven doen, maar zij zullen zich ongetwijfeld de gebeurtenissen van 14 juli 2021 herinneren en de overstromingen die zij op die dag meemaakten, 4 dagen na hun 50ste huwelijksverjaardag!

Om ongeveer 8.30 uur begon de Hoëgne, een beekje dat 150 meter achter hun huis in Pepinster stroomt, te overstromen. Het werd steeds groter tot het hun tuin volledig onder water zette, daarna hun kelders en uiteindelijk, om ongeveer 14.00 uur, een deel van de benedenverdieping, tot 75 cm hoog. Het was een ramp. Ook al heeft de brandweer snel gereageerd, de enige oplossing was te evacueren en te wachten tot het water was weggetrokken (op 16/07) en daarna de schade te bekijken. Later kwam de stoet van experts, schattingen en verzekeringen. Niet zonder gevoel voor humor, beschreef Georges het mij als een reis naar Venetië voor hun gouden huwelijksverjaardag: geen straten maar water en boten, en een verblijf op hotel… bij hun zoon Didier! Je kan er maar beter om lachen, maar dit was een zeer moeilijk moment en het heeft zijn sporen nagelaten zowel op het onroerend goed als op psychologisch vlak.

Tot overmaat van ramp stroomt in Theux de Hoëgne langs de werkplaats van Georges. De rivier overspoelde daar ook de werkplaats met 1,3 m modderig water. De R107 stond volledig onder water op de laatste 5 centimeter van de bovenkant van de voorruit na. Een deel van de apparatuur, van de onderdelen en van de documentatie die onder deze lijn lagen, onderging hetzelfde lot. Het zou later bijna drie weken werk kosten om alles schoon te maken, te legen, te sorteren en te proberen te redden wat er te redden viel.

Maar het ontbreekt Georges niet aan moed en met de hulp van zijn broer Michel besluit hij al snel zijn cabrio te restaureren. Volledige demontage, reiniging van alle onderdelen met nauwgezette inspectie en vervanging indien nodig. Het is een werk van lange adem dat, een jaar later, nog niet af is en men kan het gemakkelijk begrijpen zowel door de tijdsfactor als door de kosten van de onderdelen.

Georges blijft ondanks alles hoopvol en glimlacht. Wanneer zijn SL weer functioneel is zal hij blij zijn de ritten van de Club te kunnen hervatten; dan zal hij ook opnieuw kunnen genieten van zijn werk en van de geneugten van onze gezellige en gemoedelijke bijeenkomsten.

Meer dan 3 uur! Zoveel tijd hebben Georges en Chantal aan mij besteed om dit artikel voor te bereiden; ik wil hen echt bedanken voor hun vriendelijk onthaal en zal me nog lang de smeuïge smaak van hun heerlijke rijsttaart herinneren, die zo beroemd is in deze streek!

 

 

 

 

 

error: Content is protected !!